Κεντρική
ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚH ΜΑΤΙΑ
ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ
ΣΠΟΥΔΕΣ
ΛΕΞΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙΩΤΩΝ
ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ
ΜΝΗΜΕΙΑ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ
ΕΙΚΟΝΕΣ
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

 

 

 

 

 

 

Αναΐς Νιν

 

 

 

Η Αναΐς Νιν (Anaïs Nin, 21 Φεβρουαρίου 1903 - 14 Ιανουαρίου 1977) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας, ταξιδεύτρια και δοκιμιογράφος. Έγινε περισσότερο γνωστή μέσα από την έκδοση των ημερολογίων της. Ξόδεψε πάνω από 40 χρόνια, στο μεγάλο ταξίδι της αυτογνωσίας κι έγινε πασίγνωστη για τούτο ακριβώς.

H Αναΐς Νιν γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1903 στο Νεϊγί της Γαλλίας. Πατέρας της ήταν ο συνθέτης-πιανίστας Joaquin Nin γεννημένος στη Κούβα, και μητέρα της η Rosa Culmell y Vigaraud, γαλλο-κουβανο-δανικής καταγωγής, κλασσική αοιδός και πολύ κοινωνική.

Στα 20 της στη Νέα Υόρκη γράφεται να σπουδάσει Τέχνη, σε καθολικό σχολείο, μα αποβάλλεται. Ξεκινά να δουλεύει ως μοντέλο και χορεύτρια και στα 23 παντρεύτηκε τον τραπεζίτη και καλλιτέχνη, Hugh Guiler, που αργότερα έγινε γνωστός ως παραγωγός ταινιών. Όταν άρχισε να γράφει μυθιστοριογραφία, μετακόμισε με τον σύζυγό της στο Παρίσι και συνδέθηκε με την ομάδα της Βίλας Σερά. Σημαντικό ρόλο και επίδραση είχε στη ζωή της ο Αμερικανός συγγραφέας, Χένρι Μίλερ. Με τον Όττο Ρανκ, έναν άλλο εραστή της, ξεκίνησε να μελετά ψυχανάλυση, μετά από μερικές συνεδρίες ως ασθενής του Ρενέ Αλαντί, αλλά και του Καρλ Γιουνγκ για σύντομο διάστημα, και εργάζεται και ως λαϊκή ψυχαναλύτρια.

Η καριέρα της ως συγγραφέα ξεκίνησε το 1932 που δημοσίευσε μια σπουδή για το έργο του Ντ. Χ. Λόρενς. Στις αρχές της δεκαετίας του '40, επέστρεψε στη Νέα Υόρκη και δημοσίευσε έργα της με δικά της έξοδα.

Γίνεται γνωστή δημοσιεύοντας τα Ημερολόγια , που καλύπτουν τις χρονιές από το 1934 μέχρι το 1974, από τη στιγμή δηλαδή που άρχισε να κρατα ημερολόγιο. Υπολογίζεται ότι είναι 10 τόμο όπου κάθε τόμος έχει ένα ενοποιημένο, ομογενές και πλήρες θέμα. Σκηνές και άτομα, ζωηρά, πράγμα που εμφανίζεται σαφώς στους διαλόγους, και μακροσκελείς παρατηρήσεις, που αντιπαραβάλλονται με αινιγματικά σχόλια.. Βέβαια δεν υπήρξε ποτέ ακτιβίστρια στο φεμινιστικό κίνημα και δε πίστεψε ποτέ στις αλλαγές των πολιτικών συστημάτων, επειδή: "Τα συστήματα είναι φθαρτά, έτσι νιώθω, πως οι μεγάλες αλλαγές θα προέλθουν από μεγάλη συλλογική αλλαγή στις ανθρώπινες συνειδήσεις".

Οι τελευταίοι τόμοι δημοσιεύτηκαν μετά θάνατο, στις αρχές της δεκαετίας του '80. Είχε πεθάνει στις 14 Ιανουαρίου του 1977, στο Λος Άντζελες.

 

 

 

 

Επάνω ΑΠΟΛΛΙΝΑΙΡ ΜΠΩΝΤΛΑΙΡ ΝΤΕ ΣΑΝΤ ΟΥΓΚΩ ΙΟΝΕΣΚΟ ΜΟΛΙΕΡΟΣ ΜΟΝΤΕΣΚΙΕ ΝΙΝ ΕΛΥΑΡ ΡΕΜΠΩ ΣΑΝΔΗ ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ ΝΕΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΝΕΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ